Turbany zawsze były częścią stylizacji, która wydawała mi się bardzo trudna. Nie wiedziałam jak powinny się prezentować, z czym je zestawiać i przede wszystkim – czy nie wyglądam w nich po prostu zabawnie!
Widywałam turbany u kobiet w internecie, czasem również na ulicach, ale gdy sama je przymierzałam – czułam się bardzo niepewnie.

Po raz pierwszy turban założyłam trochę ‚z przymusu’ – szykując się na większe wyjście, miałam na głowie poupinane wsuwkami loki, a koniecznie musiałam wyjść z domu. Wydał mi się wtedy mniejszym złem, niż głowa pełna wsuwek. Byłam ogromnie zaskoczona, ponieważ tego dnia usłyszałam sporo komplementów!

Po powrocie spojrzałam w lustro raz jeszcze, tym razem mniej krytycznie. Gdy wyszliśmy później na zdjęcia – zrobiliśmy w tym turbanie całą sesję (niedługo Wam ją pokażę!) z której byłam bardzo zadowolona, co tylko utwierdziło mnie w przekonaniu, że uprzedzenie było jedynie w mojej głowie.
Zdałam sobie sprawę, że nie byłam pewna reakcji innych i tego, czy będę czuć się w nim dobrze!

Cieszę się, że otworzyłam oczy – powinniśmy nosić to, co nam się podoba, a nie to, co łatwo zaakceptować ponieważ jest znane i bezpieczne. Co może stać się w najgorszym wypadku? Ktoś powie nam coś nieprzyjemnego na ulicy albo nie da lajka w internecie? Gdy o tym teraz pomyślę, brzmi to wręcz zabawnie. 

Każdy ma jednak prawo na chwilę stracić pewność siebie, może po to, by później powstać jak feniks z popiołów i całkowicie inaczej spojrzeć na podejście innych do tego, co nosimy.

Turban, czyli wisienka na torcie zestawu

Zostawmy teraz temat pewności siebie (mam nadzieję, że tymi słowami choć jednej z Was dodałam odwagi do noszenia tego, co Wam się podoba – już to będzie dla mnie ogromnym sukcesem) i przejdźmy do modowej części tego wpisu. 

Cały zestaw jest bardzo prosty i uważam, że to właśnie turban nadał mu charakteru. Wyróżnia się na tle pozostałych, spokojnych elementów (utrzymanych w barwach ziemi) i jest dla nich świetnym, kolorowym przełamaniem.
Dwurzędowa wełniana marynarka klubowa (trochę odbiegająca kolorem i krojem od klasycznego wzorca) stanowi świetny wiosenny zamiennik dla płaszcza. Dobrałam do niej karmelowe spodnie o dosyć nietypowej dla mnie długości, które rozjaśniły całość i nadały pewnej lekkości, by nie powiedzieć – „włoskiej nonszalancji”. Brązowa galanteria w krokodyli wzór świetnie sprawdzi się na co dzień, szczególnie w zestawach nieformalnych, nadając im vintage’owego charakteru.

Najważniejsze pytanie – jak nosić turban?

Ważne jest dopasowanie go do całego zestawu. Jest to dosyć ‚mocny’ element, więc jestem ostrożna przy doborze reszty. Jeśli apaszka czy chustka, z której robimy turban, jest we wzór – postawiłabym na to, by pozostałe rzeczy były gładkie, raczej proste i uniwersalne, unikając tym samym ‚jarmarcznego’ efektu.
W drugą stronę działa to podobnie – przy kwiecistej sukience do ziemi, zdecydowałabym się na możliwie najprostszą, najlepiej jednokolorową apaszkę.

Mała rada ode mnie: pamiętajcie, by turban nie był za ciasno zawiązany na głowie! Pojawić może się wtedy efekt ogromnej twarzy i bardzo małej w stosunku do niej głowy. Najlepiej założyć go do rozpuszczonych włosów lub (w przypadku spiętych) wypuścić kilka kosmyków z boków twarzy – pozwoli to zachować odpowiednie proporcje.

Apaszka zawiązana w turban – vintage
Koszula, marynarka – Silky Mood
Spodnie – vintage
Torebka – A. Cloud
Buty – Berwick

Zdjęcia wykonał – Bart Forrester

Artykuł Jak nosić turban? pochodzi z serwisu Karolina Maras - Moda | Elegancja | Podróże | Poradniki.

Wystarczyło kilka dni niewymagających noszenia grubych rajstop, z lekką kurtką lub trenczem jako okryciem wierzchnim, by pojawiła się u mnie nadzieja na prawdziwie wiosenną aurę. Niestety – póki co wełniany płaszcz wciąż pozostaje moim najlepszym przyjacielem.
Dosłownie przebieram nogami na myśl o zwiewnych sukienkach (aktualnie marnujących się w szafie), wiklinowych koszykach (noszonych zamiast skórzanych, ciężkich torebek) oraz gołych nogach, jednak pogoda chyba nie planuje pomóc mi w spełnianiu tych marzeń.

Wczorajsze piękne poranne słońce okazało się być okrutnie zdradliwe i zamiast przyświecać wiośnie – jasnymi promieniami rozświetlało ujemną temperaturę na zewnątrz, która po wyjściu z domu bezlitośnie uderzała w twarz.
Stąd też wciąż brak tutaj pięknych, lekkich sukienek będących zapowiedzią lata!

Pozostając przy klasyce, prezentuję Wam ikoniczne połączenie białej, oversizowej koszuli w męskim stylu oraz czarnych cygaretek z wysokim stanem. Do zestawu dobrałam czarne tassel loafersy, torebkę polskiej projektantki Zofii Chylak, która od dłuższego czasu robi furorę w świecie mody (i jest jedną z niewielu rzeczy, które są aktualnie „i na topie, i w moim stylu”), a na wierzch narzuciłam kolejny z mojej kolekcji beżowy płaszcz (pozostałe możecie zobaczyć w tych postach – KLIK 1, KLIK 2 I KLIK 3).

Ma on dla mnie szczególną wartość sentymentalną, ponieważ kupiłam go w jednym z paryskich vintage shopów podczas zeszłorocznej podróży. Praktycznie codziennie temperatura wynosiła ponad 35 stopni, jednak jednego dnia spadła do szesnastu. Właśnie wtedy na witrynie zobaczyłam to beżowe cudo. Jednorzędowym krojem w kształcie litery A nawiązuje do lat 60., a wykonany jest z mieszanki wełny owczej i wielbłądziej. 

Koszula – Monia Kamińska
Spodnie – H&M
Płaszcz – vintage
Buty – Berwick
Torebka – Chylak
Apaszka – vintage

Zdjęcia wykonała Irene Aksenova

Artykuł Beżowy wełniany płaszcz pochodzi z serwisu Karolina Maras - Moda | Elegancja | Podróże | Poradniki.